ZGROMADZENIE SIÓSTR ŚW. ELŻBIETY
Za datę powstania Zgromadzenia przyjmuje się 27 września 1842 roku – dzień w którym cztery młode dziewczyny z Nysy na Śląsku oddały się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa i podjęły bezinteresowną opiekę nad chorymi i ubogimi w ich własnych domach bez względu na stan i wyznanie. Szybko zyskały sobie sympatię i zaufanie mieszkańców Nysy, którzy ofiarnie wspierali ich służbę. Po zatwierdzeniu Zgromadzenia na szczeblu diecezjalnym w roku 1859 jedna z nich, Maria Merkert, zostaje wybrana pierwszą Przełożoną Generalną. Zgromadzenie rozwija się w szybkim tempie przyjmując wciąż nowe kandydatki pragnące poświęcić swoje życie dla chorych i ubogich i w roku 1887 uzyskuje aprobatę Stolicy Apostolskiej.
Charyzmatem sióstr elżbietanek jest pielęgnowanie chorych, zwłaszcza osób starszych w ich domach i w szpitalach, udzielanie pomocy biednym i opuszczonym, opieka nad dziećmi upośledzonymi umysłowo oraz praca wychowawcza w przedszkolach i domach dziecka, niosą też pomoc matkom samotnie wychowującym dzieci, narkomanom, chorym na AIDS.
ZAŁOŻYCIELKI
-
Klara Wolff - urodziła się w 1805 roku w Prudniku na Śląsku. Była tercjarką III Zakonu św. Franciszka i inicjatorką Stowarzyszenia do Pielęgnacji Chorych – późniejszych Sióstr Elżbietanek, które rozpoczęły działalność w 1842 roku Jadąc do chorego uległa wypadkowi w Bystrzycy Kłodzkiej i zmarła 4 stycznia 1853 roku
-
Matylda Merkert - urodziła się 27 kwietnia 1813 roku w Nysie. Ukończyła Katolicką Szkołę dla Dziewcząt w Nysie. wraz ze swoją siostrą Marią. W 1842 roku poświęciła się opuszczonym chorym w tym mieście. W 1846 roku opiekując się chorymi w szpitalu miejskim w Prudniku, gdzie na skutek zarażenia się tyfusem umiera 8 maja 1846 roku Dokumenty źródłowe nie określają miejsca jej spoczynku.
-
Bł. Maria Luiza Merkert - zwana przez historyków Wielką Kobietą Śląska w XIX wieku, a przez potomnych - Śląską Samarytanką - urodziła się 21 września 1817 roku w Nysie, w rodzinie mieszczańskiej. Po śmierci ojca (1818) rodzina zubożała. Maria, wraz z siostrą Matyldą, ukończyła katolicką Szkołę dla Dziewcząt w Nysie. Po śmierci matki (1842) obie sprzedały skromny majątek i poświęciły się opuszczonym chorym w Nysie. Została później pierwszą Przełożoną Generalną Zgromadzenia Sióstr Św. Elżbiety. Zmarła w opinii świętości 14 listopada 1872 roku w Nysie. Beatyfikowana w Nysie 30 września 2007 roku. Relikwie spoczywają w kościele św. Jakuba i Agnieszki w Nysie (kaplica Trójcy Świętej).
-
Franciszka Werner - urodziła się 3 grudnia 1817 roku w Nysie w rodzinie mieszczańskiej. Ukończyła Katolicką Szkołę dla Dziewcząt. W 1842 roku poświęciła się opuszczonym i chorym w Nysie. W latach 1857-1872 była przełożoną domu zakonnego we Wrocławiu. Od 1873 roku po śmierci Marii Merkert pełniła funkcję Przełożonej Generalnej Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety. Zarządzała zgromadzeniem w trudnym okresie kulturkampfu. Zmarła w opinii świętości 14 grudnia 1885 roku. W 1998 roku jej szczątki spoczęły w marmurowym sarkofagu w kościele św. Jakuba i Agnieszki w Nysie.
PATRONKA
Św. Elżbieta (1207-1231), córka króla węgierskiego Andrzeja II. W wieku 4 lat została zaręczona z Ludwikiem IV, margrabią Turyngii. Z małżeństwa, zawartego w 1221r., urodziło się troje dzieci. Już w wieku 20 lat Elżbieta została wdową. Znana ze swej nadzwyczajnej pobożności, była członkinią III zakonu franciszkańskiego. Od młodości opiekowała się biednymi. Będąc często oskarżana o rozdawanie ubogim skarbów zamku w Wartburgu, opuściła go i zamieszkała w starym budynku. Wybudowała szpital dla ubogich chorych, gdzie pochylała się nad nimi i starała się ulżyć tym, którzy zostali doświadczeni cierpieniem. Zmarła w tymże szpitalu, w wieku 24 lat. Grób Elżbiety został otoczony wielką czcią ludu. Kanonizacja miała miejsce w 1235 roku. Do dnia dzisiejszego św. Elżbieta należy do najpopularniejszych świętych Europy Środkowej.
DZIAŁALNOŚĆ
Siostry św. Elżbiety, realizują bogate dziedzictwo Błogosławionej Marii Merkert (1817-1872), która świadectwem życia pociągnęła za sobą setki młodych dziewcząt, gotowych służyć biednym, chorym, cierpiącym. Pozostała w pamięci, jako wzór żywej wiary, rozmodlenia, posłuszeństwa wobec woli Bożej i apostolskiej gorliwości. Siostry św. Elżbiety mają nadzieję, iż za jej przykładem również dzisiaj dziewczęta usłyszą i podejmą wezwanie Boże, by z miłości ku Bogu trwać w świadectwie miłości wobec najuboższych, chorych, niepełnosprawnych, odepchniętych przez społeczeństwo i umierających, zgodnie ze słowami Pisma Św.: “Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” /Mt 25,40/.
POSŁANNICTWO
Swoje powołanie Siostry Elżbietanki urzeczywistniają przez:
- życie według rad ewangelicznych
- służbę ubogim, chorym i osobom starszym
- chrześcijańskie wychowanie dzieci i młodzieży
- religijną formację dorosłych
Obecnie Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety posiada liczne placówki w Polsce i za granicą. Zgromadzenie, swoją apostolsko-charytatywną działalnością, obejmuje następujące kraje: Brazylię, Czechy, Danię, Izrael, Niemcy, Norwegię, Polskę, Rosję, Ukrainę, Litwę, Szwecję, Włochy, Boliwię, Gruzję, Paragwaj. W Polsce istnieje 6 prowincji zgromadzenia: Wrocław, Nysa, Poznań, Katowice, Toruń i Warszawa.